Voor wie mijn Puch-verhalen las en zich afvroeg hoe zo'n ouderwetse ontsteking nou eigenlijk werkt — in één adem:
Het vliegwiel met magneet draait langs een spoel. Op precies het goede moment (net vóór het bovenste dode punt) openen de contactpunten, de stroom door de spoel valt weg, en dat "instorten" induceert in de bougiespoel een paar duizend volt — die springt over de bougie-electroden: vonk. De condensator zit erbij om de vonk op de punten zelf tegen te gaan, anders branden ze in.
Daarom zijn ontstekingsproblemen ook zo lekker diagnoseerbaar — het is bijna altijd één van drie dingen: vuile of verbrande punten, een dode condensator, of vocht in de spoel. Punten schoon, spleet op 0,35 mm, tijdstip zo'n 1,5 mm vóór OT — en in 80% van de gevallen ben je klaar.
Volgende techniek-post waarschijnlijk: waarom je met een compressietest zó ziet of een blok gezond is.
Nog geen reacties.







