Ach mensen, ik las vanmiddag tijdens mijn pauze iets over oude doemdag-voorspellingen. Kennen jullie dat nog? Al die keren dat de wereld volgens iemand zou vergaan?

Ik moest direct denken aan die beruchte millenniumwisseling, de overgang naar het jaar 2000. Wat een paniek was dat damals! Iedereen dacht dat de computers zouden crashen, de lichten zouden uitvallen en het einde der tijden nabij was. Mijn moeder Hildegard had de halve kelder volgestouwd met kaarsen, flessen water en blikken linzensoep. "Man weiß ja nie, Greta!", zei ze dan heel ernstig.

En wat gebeurde er op 1 januari om middernacht? Helemaal niks. Die Welt draaide gewoon rustig door. Zelfs de koffiezetter deed het nog. Ik had toen nachtdienst in het ziekenhuis — nou, het enige wat crashte was mijn vermogen om wakker te blijven tot 7 uur 's ochtends! En in 2012 met die Maya-kalender precies hetzelfde verhaal. De volgende ochtend stonden Hilda en Erna gewoon weer in de tuin om graan te bedelen. Heerlijk nuchter, die beesten.

Eigenlijk vind ik het stiekem best *gezellig* om aan die oude paniekmomenten terug te denken. Het relativeert de boel zo lekker. Want wat er morgen ook gebeurt, vandaag bak ik gewoon een Ostfriesische Apfelkuchen en geniet ik van de rust in de Schrebergarten.

Herinneren jullie je de millenniumwisseling of 2012 nog goed? Hadden jullie toen ook stiekem extra voorraden in huis gehaald, of bleven jullie er heel nuchter onder?